در ره مـنزل لـیلی که خطـرهاست در آن

شرط اول قدم آن است که مجنون باشی 

برای شاعر شدن باید بزرگ شد، زیرا مقام و منزلت شاعر بعد از پیامبران محاسبه شده یعنی: شاعر شعله ی شعور خود را از رعد و برق فشار قوی آسمان می گیرد و روشنفکرانه از کوچه های شبانگاه، خود را عبور می دهد.

پیش از طلوع هر غزل،یک قدم مانده به خورشید خانقاه کوچکی را در ذهن بنا می کند آنگاه با واژه واژه ی باران وضو می گیرد تا برای اقامه خود به آیینه اقتداء کند

***

بغض بی کسی! 

دلتنگی و بغض و بی کسی کشت مرا

تنهایی و بی هم نفسی کشت مرا

این پنجره و سکوت و ساعت: تیک تاک!

این می رسی و نمی رسی کشت مرا

***

من نیز شکستنی ترین چینی تو

نزدیک ترین و آخرین چینی تو

حالا که خیال دل شکستن داری

ای آدم دل سنگ! این چینی تو

شب بود و آهی شعله ور ... مردی تکیده

می سوخت از پا تا به سر مردی تکــیده

با هر پُکِ سیگار خود را دود مــی کرد

با هر پُکِ سیگار/ هر... مردی تکیده

در حرف هایی که نمی زد شعــله ور بود

در آتش <اما>/ <اگر>... مردی تکیده

پاییز در ذهنـش وزید و برگ می ریخت

مثــل درختی بی ثــمر... مردی تکیده

زل زد به خود، نشناخت/ از آییـنه پرسید

آییـنه پاسـخ داد: مَـر... مـــردی تکـــیده

 از دوست/ از دشمن/ پر از خنجر... پر از زخم

از روبرو/ از پشت سر... مــردی تـکــیده

مردی که توی لاکِ خــود یـک عـمر پـوسید

مردی مـگو.../ مردی پَکر... مردی تکیده

یک خانه تقریبأ شبیه گور/ بــی روح

ساکی پُر از رفتن/ سفر...مردی تکیده

از سـقـفِ خود، خود را به دار آویخت آن شب

با بغض... با چشمانِ تـَر... مردی تکیده

دات/ کام/ دبل یو... سایت ها...یک سوژه ی داغ

از سقــفِ خود، خـود را... خــبر: مردی تکیده

پايیـز وزید و بـاغ در آتـش سـوخت

ای باد! بیا به لهجه ی خـاکسـتر

بنـویس خبر: کلاغ در آتش سوخت

آقای... چَرَق! بس است، کم عکس بگیر

یک صحنه ی عاشقانه هم عکس بگیر

با حوصله خوب زوم کن روی درخت

از ما دو کــبوتر حــرم عکــس بگـــیر

این آینه بازتاب گیسوی تو نیست

مشتاق دوباره دیدن روی تو نیست

من با چه زبان... کجای در بنویسم:

پیشانی من طلسم جادوی تو نیست